نووسین: د. عهبدولمونعیم ئهبوولفوتوح*
وهرگێڕانی بارام
دێمۆکڕاسی سیستمێکی ڕۆژئاوایییه که پهیوهندی به دروستبوونی دهوڵهتی نوێی ئهوروپا و گهشهسهندنی ئابووریو کۆمهڵایهتییهکهیهوه ههیه، ئهويش بههۆی بهرپابووني شۆڕشیی پیشهسازیو کۆی ئهو گۆڕانکاریانهی له بنیاتنانی کۆمهڵگه و دهسهڵاتو پهیوهندی نێوانياندا به دی هاتن، هاوڕێ لهگهڵ بڵاوبوونهوهی ئهندێشهی رۆشنگهری، دێمۆکڕاسی وهکوو مکانیزمێک بۆ سیستهمی دهسهڵاتدارێتی به شیوهیهکی گشتیو مێکانیزمێک بۆ رێکخستنی کێشهی دهسهڵاتێک که دادپهروهری له نێو خهڵکدا به دابهشکردنی ئهرکو مافهکان وهکوو ئامانجێکی سهرهکی بێنێته دیو ههروهها دێمۆکڕاسی، ئازادی، له دۆخی پهیڤیو لهفزی ئهبستراکتی خۆی بێنێته دهرهوهو جلکی پڕاتیکی له گۆڕهپانی واقیعدا لهبهرکا.
نویسنده: مهرالدین مشید
خدر شاویسی میكائیلی (نالی) – ١٨٠٠ تا ١٨۵٦ میلادی- اولین دیوان كردی را خلق كرد، وی بر چهار زبان تركی، عربی، فارسی و كردی مسلط بود و به هر چهار زبان نیز اشعار ظریفی را سروده است. بیشتر عمر پر بار خویش را در سنندج گذراند. نالی تنها دو سال در كنار "حبیبه" همسر دلبندش ماند و بعد از مرگ زودرس همسر، ترك شهر و دیار خویش كرد و هرگز زن دیگری هم اختیار نكرد. نالی در نزد كردها حكم حافظ شیرازی را دارد.
منبع:http://www.vazna.com/article.aspx?id=1187
